Diversen

Groei & Bloei Breda van 1960 tot 1983

Jeanne van Es

Nico van Es (1908-1983), voorzitter van 1960 tot 1983.
Gesprek met Jeanne van Es, over haar vader:
Mijn vader was hoofd groenvoorziening en tuinarchitect. Zijn grote liefde voor de natuur en de behoefte kennis te delen met mensen motiveerde mijn vader om in 1960 te beginnen met de Maatschappij voor Tuinbouw en Plantkunde Breda. Mijn vader werkte voor de congregatie 'Alles voor Allen' als hoofd van de groenvoorziening van het Ignatius ziekenhuis in Breda en voor andere voorzieningen van de congregatie oa. de psychiatrische inrichting in Etten-Leur. In die tijd werden alle groenten in de eigen tuinen verbouwd.
Hij maakte ook het ontwerp van de binnentuin van het Ignatius ziekenhuis, waarvan een bomenpartij nu nog is te zien in de Maria Cherubinastraat.
Voor de tuin van het bejaardenhuis de 'Volckaert' in Dongen koos hij een combinatie met inheemse beplanting als herkenbaar groen voor de bewoners.

Begonnen met 25 leden groeide de vereniging in zijn periode naar 175 leden. Kwaliteit en kennisoverdracht waren in het begin belangrijker dan een groot aantal leden. Hij had een stel enthousiaste bestuursleden. Vrijwilligers waren actief in het bloemschikken, waaraan ook mijn moeder Charlotte van Es-de Jong actief deelnam.
De leden kwamen voor het volgen van cursussen en het uitwisselen van planten. De ontmoeting met medeliefhebbers was ook een belangrijk element.
Hoogtepunten voor mijn vader waren nieuwe activiteiten die goed gingen lopen en het begin van de samenwerking met de Middelbare Land- en Tuinbouwschool aan de Frankenthalerstraat in 1965.
Hij stak er veel tijd en enthousiasme in en had veel contacten met andere mensen.
Mijn vader is altijd tevreden geweest over de vereniging, het was als het ware zijn kind. Hij was een doorzetter en een man van weinig woorden. Het ontwerpen van tuinen is daarnaast voor hem altijd een belangrijk middel geweest om zijn liefde voor de natuur creatief vorm te geven. Mijn moeder heeft het zeer op prijs gesteld dat de vereniging haar als lid van verdienste is blijven waarderen.

Dit 1e couplet van een gedicht ter gelegenheid van het afscheid van Nico van Es van het Ignatius Ziekenhuis geeft heel aardig zijn levensfilosofie weer:
Verlang geen rozen als de herfstwind woedt,
doe afstand van de dingen, die u waren
als schatten en uw allerhoogste goed,
al onze wensen moeten nu bedaren

terug naar 50 jaar KMTP/Groei & Bloei

meer
Nico van Es

De leden kwamen voor het volgen van cursussen en het uitwisselen van planten.
De ontmoeting met medeliefhebbers was ook een belangrijk element.

17
Feb
Het voorjaar is al voelbaar
17
Feb
Het voorjaar is al voelbaar